მოგვწერეთ

ალები და ღამის ოფლიანობა

რა არის ალები, რატომ ჩნდება და რამდენ ხანს გრძელდება.

რა არის ეს?

ალი სიცხის უეცარი შეგრძნებაა, რომელიც ხშირად ყოველგვარი აშკარა მიზეზის გარეშე ჩნდება. თუ ეს ღამით ხდება, ღამის ოფლიანობას ვუწოდებთ. სიცხე ყველაზე ხშირად ტანის ზედა ნაწილში, კისერსა და სახეზე იგრძნობა. შეიძლება ახლდეს ოფლიანობა, სახის, კისრისა და მკერდის გაწითლება, გულის ფრიალი და შფოთვის შეგრძნება.

ალი, ჩვეულებრივ, 2–10 წუთს გრძელდება და შეიძლება შემცივნებით დასრულდეს. მისი სიძლიერე განსხვავებულია: მსუბუქი სითბოდან ძლიერ სიცხემდე.

რა ხდება ორგანიზმში?

ალებსა და ღამის ოფლიანობას ბევრი მიზეზი შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ შუახნის ქალებში ყველაზე ხშირი მიზეზი მენოპაუზური გარდამავალი პერიოდის დაწყებაა.

ამ პერიოდში ჰიპოთალამუსი (ტვინის ნაწილი, რომელიც სხეულის ტემპერატურას არეგულირებს) ტემპერატურის უმნიშვნელო მატებასაც კი გადახურების ნიშნად აღიქვამს და ორგანიზმს გაგრილების ბრძანებას აძლევს. კანთან ახლოს მდებარე სისხლძარღვები ფართოვდება, რომ სხეულმა სითბო გასცეს, და იწყება ოფლიანობა, რაც გაგრილების კიდევ ერთი მექანიზმია.

რას უნდა ველოდოთ?

გარდამავალ პერიოდსა და პოსტმენოპაუზაში ალები ან ღამის ოფლიანობა ქალების 80%-მდე აწუხებს. მათგან დაახლოებით 30–50% ამბობს, რომ ალები ხშირი ან ძლიერია.

გამოყოფენ ოთხ ძირითად ტიპს:

  1. სიმპტომები გარდამავალი პერიოდის დასაწყისში იწყება და მენსტრუაციის შეწყვეტისთანავე მთავრდება;
  2. სიმპტომები გარდამავალი პერიოდის ბოლოს იწყება და პოსტმენოპაუზაშიც გრძელდება;
  3. სიმპტომები ძალიან მსუბუქია ან საერთოდ არ არის;
  4. სიმპტომები ბოლო მენსტრუაციამდე დიდი ხნით ადრე იწყება და პოსტმენოპაუზაშიც დიდხანს გრძელდება.

რამდენ ხანს გრძელდება ალები?

აშშ-ში ჩატარებულ დიდ კვლევაში ხშირი ან საშუალო და მძიმე ალების მედიანური ხანგრძლივობა 7,4 წელი იყო. ეს ნიშნავს, რომ ქალების ნახევარს ალები 7,4 წელზე ნაკლებ ხანს აწუხებდა, ნახევარს კი უფრო დიდხანს. ბოლო მენსტრუაციის შემდეგ ალები მედიანურად კიდევ 4,5 წელი გრძელდებოდა.

ქალებს, რომლებსაც ალები პრემენოპაუზაში ან პერიმენოპაუზის დასაწყისში დაეწყოთ, ისინი ყველაზე დიდხანს აწუხებდათ: მედიანურად 11,8 წელზე მეტხანს.

ამ გვერდზე მოცემული ინფორმაცია საგანმანათლებლო ხასიათისაა და ვერ ჩაანაცვლებს ექიმის კონსულტაციას. დიაგნოზისა და მკურნალობის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღეთ ექიმთან ერთად.